Tyrese Haliburtons terugkeer wekt hoop en verwachtingen op in Indiana

Tyrese Haliburton heeft zijn comeback gemaakt. Op 7 oktober speelde de tweevoudige All-Star 16 minuten in de voorbereidingswedstrijd van de Indiana Pacers tegen de Minnesota Timberwolves, zeven maanden na zijn Achillespeesscheuring in de zevende wedstrijd van de NBA-Finals van 2025. Hij eindigde met zeven punten en zes assists bij de 123-112 zege.

Het was een bijzondere avond voor Haliburton. De wedstrijd vond plaats in Ames, Iowa, aan de Iowa State University, waar hij studeerde. Het was zijn eerste wedstrijd in die arena in zes jaar. Studenten stonden de avond ervoor al in de rij voor het studentenvak en een gele shirt met zijn gezicht erop, met de tekst “Cyclone Hali”. Het was ook zijn eerste speelminuut in een wedstrijd sinds de blessure.

Met nog 4:27 te spelen in het eerste kwart maakte Haliburton zijn eerste basket in meer dan een jaar. Hij voltooide een 2-tegen-1 met Pascal Siakam met een crossover en een jumper van vijf meter. Daarvoor had hij bij zijn eerste balbezit een pass zonder te kijken naar Andrew Nembhard gegooid, die echter uit het veld belandde.

“Ik was doodmoe”, zei Haliburton lachend na de wedstrijd. “Maar toch bleef ik denken: man, ik speel weer.”

“Ik heb mijn eigen interne verwachtingen”, vertelde hij. “Maar ons doel is een kampioenschap winnen. Dat is nooit veranderd.”

Een moeilijk seizoen

De Pacers hangen veel af van het herstel van Haliburton. Vorig seizoen speelde hij de playoffs van zijn leven, met in elke van de vier rondes een winnende of gelijkmakende shot. In de zevende wedstrijd van de Finals in Oklahoma City leidden de Pacers in het eerste kwart, maar scheurde Haliburton zijn Achilles en sloegen de Thunder terug.

Terwijl Haliburton herstelde, won Indiana slechts 19 wedstrijden in het seizoen 2025-26. Het team, dat in 2024 en 2025 de conference finals haalde, werd volgens de Basketball Power Index geprojecteerd op 42 zeges en eindigde op de tiende plaats in het Oosten. Het was het slechtste seizoen uit de clubgeschiedenis.

“Ik kijk er niet te veel naar”, zei Haliburton. “Ons hele team kan zich daarin vinden. We hebben er allemaal op een of andere manier zo over gedacht.”

Pacers-manager Chad Buchanan beschreef de uitdaging. “Het terugvinden van die magie is geen garantie”, zei hij. “Maar onze kernspelers geloven in elkaar. Ze voelen dat mensen hen al hebben afgeschreven. Dat is wat er gebeurde in de twee jaar dat we een goede run maakten. Mensen zagen ons gewoon als afgeschreven. Dat vuurt hen aan.”

Nieuwe center, oude ambities

Van de kern van vorig seizoen zijn Haliburton, Siakam, Nembhard en Aaron Nesmith nog over. Ivica Zubac kwam in de plaats van de vertrokken Myles Turner, in een transfer tijdens de deadline die de Pacers de nummer 5 van de draft kostte. Volgens bronnen binnen de club gelooft Indiana dat die ruil het kampioenschapsvenster weer kan openen. Zubac speelt dichter bij de basket dan Turner, die vanop afstand schoot.

Coach Rick Carlisle waarschuwde ervoor om Haliburton als redder te zien. “We zijn een team dat sterk van elkaar afhangt”, zei hij voor de wedstrijd in Ames. “Toen we die echt sterke run van twee jaar hadden, maakte onze verbondenheid ons tot een bijzonder team. We zijn altijd beter als som van alle delen.”

Het samenspel tussen Haliburton en Zubac moet nog groeien. In de pick-and-rolls in de voorbereiding kwamen ze niet goed op elkaar af. Haliburton draaide vaak de hoek om voordat zijn center de kans kreeg om te rollen.

“Hij wil zo graag bewijzen wat hij waard is. Hij haat het als mensen zeggen dat hij geduld moet hebben”, zei Buchanan. “Hij zegt: ‘Ik ben 16 verdomde maanden weg geweest. Ik ben klaar om te spelen.’ Hij is duidelijk erg zelfverzekerd, maar ik denk nog steeds dat hij tijd nodig heeft om zijn voeten, ritme en gevoel terug te vinden.”

Momenten van vertrouwen

Haliburton bewoog soms als vroeger, maar in zijn eerste wedstrijd waren de groeipijnen ook duidelijk zichtbaar. Hij vergeleek zichzelf met een rookie die te snel speelde en moest vertragen. Hij draaide zijn rechterenkel tijdens de wedstrijd en miste de volgende voorbereidingswedstrijd, maar een MRI bevestigde dat zijn Achilles er niet door was aangetast.

“Ik was er enthousiast en klaar voor, maar ik moet gewoon wat rustiger worden”, zei hij. “Er is nog een heleboel verbetering nodig, bij mij en bij het hele team. Maar ik ben gewoon blij om weer op de vloer te staan.”

Een moment in de trainingshal gaf hem zelfvertrouwen. In juli, 13 maanden na zijn operatie, gooide hij de bal na één dribbel tegen het bord. De bal stuiterde net tekort, en Haliburton sprong erachteraan, legde de bal tussen zijn benen en dunkte met zijn rechterhand. De staf van de Pacers begon te schreeuwen, maar Haliburton schreeuwde het hardst. Hij had een weddenschap lopen met krachttrainer Erik Huddleston: als hij de dunk zou maken, mocht hij zijn training na afloop overslaan. Het was de eerste keer sinds zijn rookiejaar dat hij zo’n dunk maakte.

Een ander moment was misschien nog veelzeggender. Tijdens een scrimmage in Los Angeles viel Haliburton op de grond. Enkele maanden eerder zou de hele zaal stil zijn gevallen en wachten tot hij weer opstond, net zoals in Oklahoma City. Dit keer gebeurde er niets. Hij stond op, en de wedstrijd ging door.

“Dat”, zei hij, “laat me weer normaal voelen.”